Emmaus

Capuchinhos

1 Crónicas 19

Capuchinhos
1 Crónicas

Cựu Ước

Tân Ước

Chương 19
Song song
Xem song song vớiSách và chương lấy theo bản đang đọc.
Bản dịch máy
Tiếng Việt
Русский
English
Français
中文(繁體)
日本語
한국어
עברית
Ἑλληνική
Español
Português (Portugal)
CapuchinhosBíblia Sagrada (Capuchinhos)Đang đọc
Tagalog
Deutsch
Hiển thị
Cỡ chữ
Giãn dòng
Độ rộng
Phông chữ
Dịch sang

Guerra contra os amonitas e seus aliados

(2 Sm 10,1-19)1Depois disto, Naás, rei dos amonitas, morreu e sucedeu-lhe seu filho. 2David disse: «Vou mostrar a minha benevolência a Hanun, filho de Naás, porque o seu pai foi benévolo comigo.» David enviou-lhe mensageiros para o consolarem pela morte de seu pai. Mas quando os servos de David chegaram à terra dos amonitas para consolarem Hanun, 3os chefes dos amonitas disseram: «Pensas que é para honrar a morte de teu pai que David te enviou consoladores? Não será antes para reconhecer o teu país, explorá-lo e destruí-lo que os seus servos vieram à tua casa?» 4Hanun, então, prendeu os servos de David, rapou-lhes a barba, e cortou-lhes as vestes até à altura das coxas; depois, despediu-os. 5David, informado do que acontecera a estes homens, enviou gente ao seu encontro, pois estavam sumamente envergonhados, e ordenou-lhes: «Ficai em Jericó até que a vossa barba cresça; depois voltai.» 6Os amonitas notaram que se tinham tornado odiosos a David. Então Hanun e os filhos de Amon enviaram mil talentos de prata para contratar carros e cavaleiros arameus da Mesopotâmia, de Maacá e de Soba. 7Contrataram trinta e dois mil carros, assim como o rei de Maacá com o seu exército, que acampou perto de Madabá. Os amonitas reuniram-se nas suas cidades e saíram para combater. 8David soube-o e mandou sair Joab com todo o exército de homens valentes. 9Os amonitas saíram em ordem de batalha, à porta da cidade. Os reis que tinham chegado tomaram posição à parte, no campo. 10Vendo Joab que o ataque contra ele havia sido disposto pela frente e pela retaguarda, escolheu os mais valentes de Israel e marchou contra os arameus. 11Colocou o resto do povo sob o comando do seu irmão Abisai, para fazer frente aos amonitas. 12E disse: «Se os arameus prevalecerem contra mim, tu virás em meu socorro; se os amonitas te levarem de vencida, eu irei socorrer-te. 13Sê forte e combate valorosamente pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus, e que o Senhor faça o que lhe parecer bem.» 14Joab avançou, pois, com o exército que o acompanhava, ao encontro dos arameus para travar combate, e estes fugiram diante deles. 15Os amonitas, vendo os arameus fugir, fugiram também diante de Abisai, irmão de Joab, e entraram na sua cidade. Então, Joab voltou para Jerusalém. 16Vendo-se derrotados por Israel, os arameus enviaram mensageiros para fazer vir os arameus que estavam do outro lado do Rio; Chofac, comandante do exército de Hadad-Ézer, estava à frente deles. 17Logo que David o soube, reuniu todo o Israel, atravessou o Jordão, marchou contra eles e preparou-se para os atacar. Colocou o seu exército em ordem de batalha contra os arameus. 18Estes começaram o combate contra ele, mas fugiram diante de Israel, e David matou-lhes sete mil homens dos carros e quarenta mil soldados de infantaria. Matou também Chofac, comandante do exército. 19Os homens de Hadad-Ézer, vendo-se vencidos por Israel, fizeram a paz com David e submeteram-se. E os arameus não voltaram mais a prestar auxílio aos amonitas.

Trợ lý Emmaus