Job 29

Sinariwa ni Job ang Maliligaya Niyang Araw¹Muling nagsalita si Job, ²“Kung maibabalik ko lang ang mga unang araw noong ang Diyos sa akin ay palagi pang nagbabantay; ³Nang ang liwanag niya sa akin ay gumagabay, sa paglakad ko sa dilim, siya ang aking tanglaw. ⁴Noon, ako ay sagana, maluwag ang pamumuhay, kaibigang matalik ang Diyos na buháy, at sa buong pamilya ko, siya ang patnubay. ⁵Noon ay malapit ang Makapangyarihang Diyos sa akin, at ang mga anak ko'y lagi sa aking piling. ⁶Masagana ang gatas mula sa aking kawan, olibong nagbibigay ng langis, tumutubo kahit sa batuhan. ⁷Kapag pumupunta ako noon sa mga kapulungan, at nauupong kasama ng mga pinuno ng bayan, ⁸kapag ako'y natanaw, mga kabataa'y nagbibigay-daan, mga matatanda nama'y tumatayo at nagbibigay-galang. ⁹Ihihinto ng pinuno, kanilang usapan, at mga maharlika'y tatahimik na lamang. ¹¹“Kapag ako'y nakita at kanilang narinig, sila'y sumasang-ayon at sa aki'y pumapanig. ¹²Sapagkat tinulungan ko ang dukha sa kanilang pangangailangan, dinamayan ko ang mga ulilang wala nang mapuntahan. ¹³Pinupuri ako ng mga dumanas ng kasawian, natulungang mga biyuda sa tuwa'y nag-aawitan. ¹⁴At ang lagi kong adhikain, katarungan at katuwiran ay siyang pairalin. ¹⁵Para sa mga bulag, ako'y nagsilbing mata; at sa mga pilay, ako ang kanilang paa. ¹⁶Nagsilbi akong ama ng mga mahihirap, kahit di ko kilala ay aking nililingap. ¹⁷Ang lakas ng masasama, aking sinisira ang kanilang mga bihag, sinikap kong mapalaya. ¹⁸“Umaasa ako noong hahaba ang aking buhay, at sa aking tahanan payapang mamamatay. ¹⁹Tulad ko noo'y punongkahoy na sa tubig ay sagana, at ang mga sanga, sa hamog laging basa. ²⁰Pinupuri ako ng halos lahat, at di nauubos ang aking lakas. ²¹Sa mga payo ko sila'y nananabik, sa sinasabi ko sila'y nakikinig. ²²Ang sinabi ko'y di na dapat ulitin, pagkat sa isip agad itong naitatanim. ²³Sa mga sasabihin ko'y lagi silang naghihintay, salita ko'y parang ulan sa panahon ng tag-araw. ²⁴At ang aking mga ngiti sa kanila'y pampalakas-loob, sa saya ng aking mukha silang lahat ay nalulugod. ²⁵Para akong hari na sa hukbo'y nag-uutos, at nagbibigay ng aliw kapag sila'y nalulungkot.