Mga Awit 48

Zion, ang Bayan ng Diyos¹Dakila si Yahweh, dapat papurihan, sa lunsod ng Diyos, bundok niyang banal. ²Ang Bundok ng Zion, tahanan ng Diyos ay dakong mataas na nakalulugod; bundok sa hilaga na galak ang dulot, sa lahat ng bansa nitong sansinukob. ³Sa piling ng Diyos ligtas ang sinuman, sa loob ng muog ng banal na bayan. ⁴Itong mga hari ay nagtipun-tipon, upang sumalakay sa Bundok ng Zion. ⁵Sila ay nagulat nang ito'y mamasdan, pawang nagsitakas at nahintakutan. ⁶Ang nakakatulad ng pangamba nila ay pagluluwal ng butihing ina. ⁷Tulad ng malaking barkong naglalayag, sa hanging silangan dagling nawawasak. ⁸Sa banal na lunsod ay aming namasid ang kanyang ginawa na aming narinig; ang Diyos na si Yahweh, Makapangyarihan, siyang mag-iingat sa lunsod na banal, iingatan niya magpakailanman. (Selah) ⁹Sa loob ng iyong templo, aming Diyos, nagunita namin pag-ibig mong lubos. ¹⁰Ika'y pinupuri ng lahat saanman, sa buong daigdig ang dakila'y ikaw, at kung mamahala ay makatarungan. ¹¹Kayong taga-Zion, dapat na magalak! At ang buong Juda'y magdiwang na lahat, dahilan kay Yahweh sa hatol niyang tumpak. ¹²Ang buong palibot ng Zion, lakarin, ang lahat ng tore doon ay bilangin; ¹³ang nakapaligid na pader pansinin, mga muog nito'y inyong siyasatin; upang sa susunod na lahi'y isaysay, ¹⁴na ang Diyos, ay Diyos natin kailanman, sa buong panahon siya ang patnubay.